Wat Gebeurt Er Met de Grijze Walvissen?
De grijze walvissen ervaren een potentieel catastrofale bevolkingsdaling, een abrupte ommekeer van wat eerder als een succesvolle conservatie-inspanning werd beschouwd. Tot 6 juli 2026 waren er 145 sterfgevallen van grijze walvissen (Eschrichtius robustus) gestrand in de Stille Oceaan, volgens gegevens van de Nationale Oceaan- en Atmosfeerbeheerorganisatie (NOAA). De non-profit milieugroep Public Employees for Environmental Responsibility (PEER) schat dat voor elke waargenomen gestrande grijze walvis, nog eens negen of meer in zee kunnen zijn gestorven, wat betekent dat nog eens 1.305 grijze walvissen dit jaar kunnen zijn gestorven zonder dat iemand het wist. Wetenschappers beschouwen deze sterftecijfer van grijze walvissen als een "catastrofaal sterfte-evenement".
In 2019 waren er ongeveer 20.500 grijze walvissen; in 2023 was de populatie gedaald tot 14.526 individuen, bijna 30% van de hele populatie verdwenen in vier jaar. De populatie van grijze walvissen was al sterk gereduceerd door een eeuw van walvisjacht, maar de bescherming onder de Wet op Bedreigde Soorten had geholpen om de soort te herstellen.
Waarom Is Dit Belangrijk?
De grijze walvissen leven in de noordelijke Stille Oceaan en migreren tussen 16.000 en 22.500 kilometer (10.000 en 14.000 mijl) van hun wintergebieden in Baja California, Mexico, naar hun voedingsgebieden in de Arctis. Echter, de klimaatverandering verstoort het voedselweb in de Arctis waar de grijze walvissen van afhankelijk zijn. De walvissen zijn kustvormers en gebruiken walvisplaten in hun monden om kleine ongewervelde dieren uit de zeebodem of bentische laag te filteren.
Het opwarmen van de temperaturen en het vroeger dan normaal smelten van het ijs betekent dat de fytoplankton eerder bloeit en wordt opgegeten voordat het naar de zeebodem kan zakken om de bentische ongewervelde dieren en uiteindelijk de grijze walvissen te voeden. Dit heeft een aanzienlijke invloed op de populatie van grijze walvissen, omdat ze afhankelijk zijn van deze ongewervelde dieren voor voedsel.
Het Mechanisme Achter de Terugval van de Grijze Walvissen
De klimaatverandering verandert de dynamiek van het voedselweb in de Arctis, wat de beschikbaarheid van voedsel voor de grijze walvissen beïnvloedt. Het smelten van zee-ijs en de verandering van de oceaanstromingen hebben invloed op de distributie en abundantie van fytoplankton en bentische ongewervelde dieren, die de basis vormen van de mariene voedselketen.
Bovendien verandert de klimaatverandering ook de migratie en het gedrag van de grijze walvissen. Met de verandering van de temperatuur- en ijspatronen kunnen de grijze walvissen hun migratieroutes en voedingsgebieden veranderen, wat kan leiden tot een afname van de voedselbeschikbaarheid en een toename van de concurrentie met andere soorten.
Breder Kader
De terugval van de grijze walvissen is geen geïsoleerd evenement, maar onderdeel van een breder patroon van klimaatverandering en invloeden op mariene ecosystemen. De klimaatverandering heeft invloed op de mariene biodiversiteit over de hele wereld, van de verandering van soortenverdeling tot het verlies van habitats en de reductie van de productiviteit van ecosystemen.
Bovendien heeft de klimaatverandering ook aanzienlijke invloeden op de voedselveiligheid en de economie van kustgemeenschappen die afhankelijk zijn van de visserij en het toerisme voor hun bestaan. Het verlies van grijze walvissen en andere mariene soorten kan aanzienlijke gevolgen hebben voor de gezondheid van ecosystemen en voor de menselijke gemeenschappen die ervan afhankelijk zijn.
Wat Komt Er Nu?
Het is essentieel dat er dringende maatregelen worden genomen om de klimaatverandering aan te pakken en de grijze walvissen en andere mariene ecosystemen te beschermen. Dit omvat het reduceren van de uitstoot van broeikasgassen, het beschermen van habitats en het implementeren van effectieve conservatiebeleid.
Bovendien is het belangrijk om de populatie van grijze walvissen en andere mariene ecosystemen te blijven monitoren, om beter te begrijpen hoe de klimaatverandering invloed heeft en om effectieve strategieën te ontwikkelen om deze invloeden te mitigeren. De samenwerking tussen wetenschappers, politici en gemeenschappen is essentieel om de mariene biodiversiteit te beschermen en de voedselveiligheid en duurzaamheid van kustgemeenschappen te garanderen.
Bron / Referentie
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op Mongabay.