Diepzeemijnbouw: Wat Er Gebeurd Is
De Internationale Autoriteit voor de Zeebodem (ISA), de door de VN aangewezen regulator voor mijnbouwactiviteiten op de zeebodem in gebieden buiten nationale jurisdictie, heeft besloten om een mijnbouwverkenningscontract voor diepzeemijnbouw te verlengen, dat het onderwerp was van kritiek en opnieuw niet in staat was om de noodzakelijke regels af te ronden om commerciële mijnbouw op de zeebodem te reguleren.
De 36-koppige raad van de ISA, die van 13 tot 24 juli bijeenkwam, besloot om het mijnbouwverkenningscontract te verlengen voor een dochteronderneming van het Canadese diepzeemijnbouwbedrijf The Metals Company (TMC), waardoor het bedrijf de exclusieve rechten voor verkenningsblokken op de zeebodem in de Stille Oceaan behoudt.
Deze beslissing was gebaseerd op de constatering van de ISA dat de dochteronderneming van TMC, Nauru Ocean Resources Inc. (NORI), aan alle criteria voor vernieuwing voldeed. Deze maatregel werd echter met kritiek ontvangen van leden van de raad van de ISA en waarnemers, aangezien TMC ook diepzeemijnbouw nastreeft in dezelfde gebieden buiten het juridische kader van de ISA en begin juli zelfs een rechtszaak aanspande tegen de ISA vanwege de controle van de ISA op de activiteiten van TMC.
Waarom Dit Belangrijk Is: Inzet en Reële Gevolgen
De beslissing van de ISA om het contract van TMC te verlengen, creëert een "gevaarlijk precedent voor de diepe zee en de rechtsstaat" en roept ook "ernstige twijfels op over de capaciteit van de regulator om basisconformiteit af te dwingen onder zijn bestaande regels", aldus Louisa Casson van Greenpeace International, die aanwezig was bij de raadsvergadering.
Organisaties, waaronder Greenpeace International, zijn kritisch over diepzeemijnbouw, omdat ze beweren dat deze activiteit verwoestende en waarschijnlijk onomkeerbare gevolgen zou hebben voor het mariene milieu. Vijfenveertig landen hebben ook om een moratorium of voorzorgsmaatregel voor diepzeemijnbouw gevraagd.
Het Mechanisme / De Wetenschap Achter Diepzeemijnbouw
Diepzeemijnbouw houdt de winning van mineralen uit de zeebodem in, meestal in gebieden met grote concentraties van minerale hulpbronnen. Dit proces kan echter aanzienlijke gevolgen hebben voor het mariene milieu, waaronder het vernietigen van habitats, het vrijkomen van giftige stoffen en het verlies van biodiversiteit.
Bovendien kan diepzeemijnbouw ook gevolgen hebben voor de volksgezondheid, aangezien de gewonnen mineralen giftige stoffen kunnen bevatten die in het milieu kunnen worden vrijgegeven en de gezondheid van mensen in nabijgelegen gebieden kunnen beïnvloeden.
Breder Kader: Trends en Onderzoek
Diepzeemijnbouw is een onderwerp dat al jaren wordt besproken, waarbij sommigen beweren dat het een bron van essentiële minerale hulpbronnen is voor economische ontwikkeling, terwijl anderen beweren dat de milieugevolgen en de risico's voor de volksgezondheid te groot zijn.
De beslissing van de ISA om het contract van TMC te verlengen, is echter slechts het laatste hoofdstuk in een lange geschiedenis van controverse rond diepzeemijnbouw. In 2020 nam de ISA een reeks regels aan om diepzeemijnbouw te reguleren, maar deze regels zijn nog niet geïmplementeerd.
Wat Komt Er Hierna: Gevolgen en Open Vragen
De beslissing van de ISA om het contract van TMC te verlengen, roept veel vragen op over de toekomst van diepzeemijnbouw. Zal de ISA erin slagen om de noodzakelijke regels te implementeren om commerciële mijnbouw op de zeebodem te reguleren? Of zal diepzeemijnbouw blijven een niet-gereguleerde en gevaarlijke activiteit voor het mariene milieu?
Daarnaast roept de beslissing van de ISA ook vragen op over de capaciteit van de regulator om basisconformiteit af te dwingen onder zijn bestaande regels. Zal de ISA erin slagen om ervoor te zorgen dat bedrijven die in diep water opereren, de regels volgen en het mariene milieu beschermen?
Bron / Referentie
Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op Mongabay.