Inleiding
De cascade-effecten van de aanvallen van de Verenigde Staten en Israël op Iran dwingen ontwikkelingslanden ertoe hun fiscale marge uit te putten met subsidies voor fossiele brandstoffen. Hoewel deze beweging een plotselinge prijsstijging voor de consument op korte termijn voorkomt, schaadt het investeringen in gezondheid, onderwijs en klimaat.
Het PNUD-rapport
Dit wordt benadrukt in het rapport 'Militaire escalatie in het Midden-Oosten: het globale schokabsorberen', van het Programma van de Verenigde Naties voor Ontwikkeling (PNUD). Het document, dat op maandag 29 juni werd gelanceerd, toont aan dat lage- en middeninkomenslanden hun bevolking gedeeltelijk hebben beschermd tegen de door de oorlog veroorzaakte olie-schok door middel van subsidies voor fossiele brandstoffen, prijsplafonds, belastingvrijstellingen en vraagbeheersmaatregelen.
Subsidies voor fossiele brandstoffen
Als gevolg hiervan zullen de subsidies voor fossiele brandstoffen, die aan het dalen waren, dit jaar naar verwachting 1,1 biljoen dollar bedragen, 410 miljard dollar meer dan in 2025. Deze waarde gaat uit van een gemiddelde olieprijs van 88,60 dollar per vat. Als het conflict voortduurt en de noteringen blijft opdrijven, kunnen de subsidies voor fossiele brandstoffen oplopen tot 1,43 biljoen dollar, op basis van een gemiddelde olieprijs van 110 dollar per vat.
Gevolgen voor de ontwikkeling
'De ontwikkelingslanden doen alles wat ze kunnen, maar er is een verborgen kostenpost. Om de huidige crisis te lijf te gaan, stellen regeringen toekomstige investeringen uit. Het geld dat gebruikt had moeten worden om scholen, ziekenhuizen en schone energiesystemen te bouwen, wordt gebruikt om de economieën boven water te houden. Zonder internationale steun zullen deze landen de schok niet te boven komen. Ze absorberen hem ten koste van de toekomstige groei', zei Alexander De Croo, beheerder van het PNUD.
Schuld en ontwikkeling
Bijna de helft van de armste landen ter wereld kampt al met een te hoge schuld of loopt het risico daarin terecht te komen, aldus het rapport, en de schuld blijft de uitgaven voor ontwikkeling op een toenemend tempo ondermijnen. Men schat dat een gemiddeld ontwikkelingsland dit jaar 9,5% van de totale overheidsinkomsten alleen aan rentebetalingen zal uitgeven, het dubbele van het percentage van tien jaar geleden en het hoogste niveau in 25 jaar.
Conclusie
'Geen enkel land zou zijn toekomstige ontwikkeling moeten opofferen om een crisis te beheersen die het niet zelf heeft gecreëerd', benadrukte De Croo. 'Ten eerste moeten we de multilaterale liquiditeit deblokkeren om de toegang tot lage- en middeninkomenslanden te vergemakkelijken. Vervolgens moeten we de investeringen in hernieuwbare energie versnellen, waardoor de blootstelling aan toekomstige schokken wordt vermindert. De crisis heeft één ding duidelijk gemaakt: energieveiligheid en energietransitie zijn geen afzonderlijke agenda's meer. Ze zijn er een.'
Bron / Referentie
Bron: ClimaInfo