Inleiding
Een groep van meer dan 40 onderzoekers heeft 20 maanden besteed aan het ontwikkelen van een plan om de wereld te laten bereiken van ecologische duurzaamheid binnen de planetaire grenzen, terwijl tegelijkertijd de inkomens voor 98% van de wereldbevolking toenemen en de werktijd voor iedereen met de helft wordt teruggebracht, tot twee tot twee en een halve dag per week. Het plan om dit te bereiken tegen 2100 is uiteengezet in het recente “Global Justice Report”.
Als dit utopisch klinkt, is Lucas Chancel, de co-directeur van het World Inequality Lab en de redacteur van het rapport, de eerste persoon om dit te erkennen, maar legt uit waarom het niet alleen mogelijk is, maar ook historische precedenten heeft voor veel van de in het rapport beschreven maatregelen. Zo werkten mensen vroeger bijna twee keer zoveel uren als ze nu doen voor veel minder geld, en was de productiviteit lager.
Pijlers van het Plan
De vermindering van de werktijd, plus de toename van de productiviteit, benadrukt Chancel, is het bewijs dat dit in de toekomst kan werken, met name omdat het rapport benadrukt dat de productiviteit moet dalen. “Als landen met lage inkomens hun productiviteit verhogen en nog steeds hetzelfde aantal werkuren per jaar werken, zal dit een ernstig probleem... van alle materiële beperkingen die we in gedachten kunnen hebben”, zegt Chancel.
Het bereiken van dit plan is gebaseerd op drie pijlers: decarbonisatie en energietransitie; een verschuiving naar “toereikendheid”, gedefinieerd hier als vermindering van arbeid en productie van overbodige producten die niet nodig zijn voor het menselijk overleven; en een “drastische vermindering van de ongelijkheid van inkomen, rijkdom en macht”.
Conclusie
Het rapport presenteert een ambitieus, maar haalbaar plan voor een rechtvaardigere en duurzamere wereld. Met de vermindering van de werktijd, de toename van de productiviteit en de vermindering van de ongelijkheid is het mogelijk om een betere toekomst te creëren voor iedereen, zonder de planeet te vernietigen.
Bron / Referentie
Bron: Mongabay