Inleiding
Een luidruchtige populatie van wilde geelkruin-kakatoe (Cacatua sulphurea) leeft in de dichtbevolkte stedelijke landschap van Hongkong en kan de genetische sleutel bezitten om de soort te redden van uitsterven in Indonesië, volgens een nieuwe studie.
De geelkruin-kakatoe is in zijn natuurlijke verspreidingsgebied in Indonesië en Timor-Leste sterk bedreigd, met minder dan 2.000 individuen in de wildernis als gevolg van habitatverlies en de handel in huisdieren. Echter is Hongkong de thuisbasis van ongeveer 200 van deze papegaaien, of ongeveer 10% van de wereldbevolking, die afstammen van ontsnapte huisdieren.
Genomische Analyse
De onderzoekers voerden een genomische analyse van de stedelijke kakatoe-populatie uit. Zij ontdekten dat de wilde kakatoe ondanks hun kleine aantal en geïsoleerde stedelijke omgeving een onverwacht hoge genetische diversiteit hebben, vergelijkbaar met andere wilde papegaaien-populaties.
“In plaats van stedelijke, geïntroduceerde populaties als ecologisch overbodig af te doen, zouden we ze moeten zien als een potentieel ‘Arche van de biodiversiteit’ die actief kan helpen om uitsterven te voorkomen”, zei de hoofdauteur van de studie, Astrid Andersson, van de Universiteit van Hongkong, in een persbericht.
Resultaten
De onderzoekers vergeleken ook het DNA van de stedelijke kakatoe-populatie van Hongkong met museumexemplaren die de vier erkende ondersoorten van de soort vertegenwoordigen. Zij ontdekten dat de wilde populatie een genetische smeltkroes is, die signaturen van alle ondersoorten draagt.
In het bijzonder behoren meer dan de helft van de onderzochte vogels tot een lijn die verbonden is met Lombok, een eiland in het oosten van Indonesië, waar de soort nu als lokaal uitgestorven wordt beschouwd. Dit maakt de stedelijke populatie een vitale reservoir voor genetische lijnen die in hun natuurlijke habitats zijn verdwenen.
Conclusie
De studie benadrukt het belang van het beschouwen van stedelijke, geïntroduceerde populaties als een potentieel bron van genetische diversiteit voor bedreigde soorten. Bovendien suggereert het dat soortenbescherming kan worden bereikt door samenwerking tussen overheden, niet-gouvernementele organisaties en lokale gemeenschappen.
Bron / Referentie: Mongabay