Inleiding
Drie van Azië's meest formidabele roofdieren delen een afgelegen dal in Nepal, volgens een nieuwe studie. Onderzoekers ontdekten dat de voeding, en niet de tijd of de ruimte, de reden is dat sneeuwluipaarden (Panthera uncia), gewone luipaarden (Panthera pardus) en Himalaya-wolven (Canis lupus chanco) niet in direct conflict komen.
Onderzoeksmethoden
De studie, die in PLOS One is gepubliceerd, is gebaseerd op meer dan zes jaar camerabeelden en ontlastinganalyse in het Lapchi-dal in het Gaurishankar-beschermingsgebied in de centrale Himalaya van Nepal. Onderzoekers plaatsten 26 camera's in het landschap tijdens drie onderzoeksperioden tussen 2018 en 2025 en identificeerden de voeding van elk roofdier door de fecale DNA en de haren van de prooi onder een microscoop te analyseren.
Resultaten
Sneeuwluipaarden voeden zich voornamelijk met wilde hoefdieren, waaronder blauwe schapen (Pseudois nayaur), muskusherten (Moschus leucogaster), Himalaya-tahrs (Hemitragus jemlahicus) en Himalaya-serows (Capricornis sumatraensis). Blauwe schapen alleen maken bijna de helft van hun voeding uit.
Himalaya-wolven eten een mengsel van wilde prooien zoals blauwe schapen en muskusherten, evenals vee zoals geiten, paarden en yaks (Bos grunniens). Luipaarden zijn sterk afhankelijk van vee en dieren die zijn geassocieerd met menselijke nederzettingen, waaronder honden, hoewel ook herten (Muntiacus muntjak) en gorals (Naemorhedus goral) in hun ontlasting voorkomen.
Analyse en implicaties
Sneeuwluipaarden en wolven delen ongeveer driekwart van hun prooien, veel meer dan elk van hen deelt met luipaarden. Van de drie heeft de sneeuwluipaard de smalste voeding, geconcentreerd op wilde hoefdieren.
Conclusie
Deze studie biedt waardevolle inzichten in de co-existentie van schijnbaar concurrerende roofdieren in een kwetsbaar ecosysteem. Het begrijpen van de voeding en de activiteitspatronen van deze dieren kan effectieve beschermingsstrategieën informeren voor het behoud van deze iconische soorten en hun leefgebieden.
Bron / Referentie
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op Mongabay