Wat er gebeurde - de feiten van de gebeurtenis
Onlangs werd een onderzoek gepubliceerd waaruit bleek dat de sporen van de bottom trawling nog steeds zichtbaar zijn op onderzeese bergen in de Juan Fernández-archipel, voor de kust van Chili, zelfs 25 jaar nadat deze praktijk in het gebied werd stopgezet. In 2024 voerden Chileense en Amerikaanse wetenschappers aan boord van het onderzoeksschip R/V Falkor van het Schmidt Oceanographic Institute een onderzoek uit naar vier onderzeese bergen, die in wezen bergen zijn die uit de zeebodem omhoog rijzen, voor de kust van Chili.
Drie van deze onderzeese bergen liggen in de Juan Fernández-archipel, een groep vulkanische eilanden met een van de hoogste percentages endemische mariene soorten ter wereld. Men schat dat 62% van de rifvissen in de Juan Fernández en de nabijgelegen Desventuradas-eilanden nergens anders ter wereld voorkomen. Andere unieke endemische soorten zijn de Juan Fernández-rob (Arctocephalus philippii) en de Juan Fernández-krab (Jasus frontalis).
De vierde onderzoekslocatie was de Solito Seamount, ten noorden van de Juan Fernández-archipel, bekend om zijn vergelijkbare mariene leefgemeenschappen. Eind jaren 90 en begin 2000 voerden vissers bottom trawling uit op de onderzeese bergen van de Juan Fernández, waarbij zware netten over de zeebodem werden gesleept om vissen zoals de oranje ruwe vis (Hoplostethus atlanticus) en de alfonsino (Beryx decadactylus) te vangen, vissen die lang leven en in diepe wateren huizen.
Nadat de vangsten afnamen, stortten deze visgronden in en stopte de bottom trawling. Later, in 2015, verbood Chili de bottom trawling permanent in alle zijn onderzeese bergen. In de Solito vond het onderzoek, dat in juli werd gepubliceerd in Deep Sea Research, geen bewijs dat de bottom trawling aldaar had plaatsgevonden.
Waarom het belangrijk is - de inzet van de werkelijke wereld
De degradatie van onderzeese bergen heeft significante gevolgen voor de mariene biodiversiteit en ecosystemen. De bottom trawling kan onherstelbare schade toebrengen aan mariene habitats, wat leidt tot het verlies van soorten en de degradatie van ecosystemen. Bovendien kan de bottom trawling ook negatieve gevolgen hebben voor de economie en de voedselveiligheid, omdat het de duurzaamheid van de visgronden aantast.
De bescherming van onderzeese bergen en mariene ecosystemen is essentieel om de gezondheid van de oceanen te behouden en de voedselveiligheid voor toekomstige generaties te garanderen. Het verbod op bottom trawling in onderzeese bergen is een belangrijke stap in deze richting, maar het is noodzakelijk om deze ecosystemen te blijven monitoren en beschermen om hun herstel en langetermijnconservering te garanderen.
Het mechanisme/wetenschap achter dit alles - de onderliggende klimaatwetenschap verklaren
De bottom trawling is een vismethode waarbij zware netten over de zeebodem worden gesleept om vissen en andere mariene organismen te vangen. Deze methode kan aanzienlijke schade toebrengen aan mariene habitats, waaronder de vernietiging van koraalriffen, het verlies van vishabitats en de vrijlating van sedimenten en voedingsstoffen in het milieu.
Onderzeese bergen zijn unieke ecosystemen die een grote verscheidenheid aan mariene leven herbergen, waaronder vissen, koralen, sponzen en andere organismen. Deze ecosystemen zijn essentieel voor de gezondheid van de oceanen en spelen een belangrijke rol in de regulering van het klimaat en de productie van zuurstof.
De wetenschap achter de degradatie van onderzeese bergen is complex en omvat de interactie van veel factoren, waaronder de bottom trawling, de verontreiniging, de globale opwarming en de verzuring van de oceanen. Het is essentieel om deze ecosystemen te blijven bestuderen en monitoren om de gevolgen van menselijke activiteit beter te begrijpen en effectieve strategieën te ontwikkelen voor hun conservering.
Breder kader - hoe dit zich verhoudt tot soortgelijke gebeurtenissen in het verleden
De degradatie van onderzeese bergen is geen geïsoleerd fenomeen. Over de hele wereld worden mariene ecosystemen met significante bedreigingen geconfronteerd, waaronder overbevissing, verontreiniging, globale opwarming en verzuring van de oceanen.
Eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat de bottom trawling verwoestende gevolgen kan hebben voor mariene ecosystemen, wat leidt tot het verlies van biodiversiteit en de degradatie van habitats. Bovendien kan de bottom trawling ook negatieve gevolgen hebben voor de economie en de voedselveiligheid, omdat het de duurzaamheid van de visgronden aantast.
Er zijn echter ook voorbeelden van succesvolle conservering van mariene ecosystemen. Het verbod op bottom trawling in onderzeese bergen in Chili is een voorbeeld van hoe conserveringsmaatregelen effectief kunnen zijn in de bescherming van deze ecosystemen.
Wat er gebeurt hierna - realistische korte termijn implicaties
Nu het onderzoek de voortdurende degradatie van onderzeese bergen in de Juan Fernández-archipel heeft aangetoond, is het essentieel dat maatregelen worden genomen om deze ecosystemen te beschermen. Dit kan onder andere het creëren van beschermde mariene gebieden, het reguleren van de visserij en het informeren van het publiek over het belang van de conservering van mariene ecosystemen omvatten.
Daarnaast is het noodzakelijk om deze ecosystemen te blijven monitoren en bestuderen om de gevolgen van menselijke activiteit beter te begrijpen en effectieve strategieën te ontwikkelen voor hun conservering. Dit kan onder andere het uitvoeren van follow-up onderzoeken omvatten om de effectiviteit van conserveringsmaatregelen te evalueren en gebieden te identificeren die meer aandacht nodig hebben.
Tenslotte is het essentieel om maatregelen te nemen om de onderliggende oorzaken van de degradatie van mariene ecosystemen aan te pakken, waaronder overbevissing, verontreiniging en globale opwarming. Dit kan onder andere het implementeren van duurzame beleid en praktijken omvatten om de impact van menselijke activiteit op mariene ecosystemen te verminderen.
Bron / Referentie
Bron: Mongabay